Johan heeft bij het schrijven en samenstellen van het boekje hulp gekregen van Babs Vuijk en Sabine van Rooij namens Stichting Philadelphia Zorg. Het overlijden van zijn vader, twee jaar geleden, vormde een kantelpunt voor hem. Na deze gebeurtenis is Johan een andere koers gaan varen en wil hij nu zijn verhaal vertellen.

“Ik ben altijd glazenwasser geweest en heb ruim 14 jaar bij dezelfde baas gewerkt. Ik kwam er pas laat achter dat hij eigenlijk niet zo’n fijne werkgever was en me niet als volwaardig zag. Ik moest steeds vragen om mijn salaris en kreeg soms veel te weinig. Ik werd veel uitgescholden en we moesten steeds meer doen in minder tijd.”

Ook op het moment dat zijn vader overleed moest Johan naar eigen zeggen gewoon doorwerken en kreeg hij alleen een dag vrij voor de begrafenis. “Ik geloofde dat ik niets voorstelde omdat dit gezegd werd. Ik heb vervolgens ontslag genomen en hulp gezocht. Met een jobcoach vond ik een nieuwe baan waar ik nog steeds heel blij mee ben.”

Sinds 2018 woont Johan op zichzelf in een woning van Philadelphia. Hier krijgt hij ook de juiste begeleiding en steun. “Het duurde even voordat ik hen leerde vertrouwen maar nu ben ik blij met ze. De woning is mijn thuis geworden.”

Johan is uit een dal geklommen en leeft met het motto ‘niemand kent mijn kracht’. Een boodschap die volgens hem zo treffend is voor alle mensen die leven met een beperking. “Het maakt niet uit of je wel of niet een beperking hebt. Elk mens heeft een kracht van binnen. Kracht die je helpt om hulp te vragen en om samen aan een nieuwe toekomst te werken.”