Ruim tien jaar geleden begon ze met fotograferen na een moeilijke tijd in haar leven. In fotografie vond Daniëlle een middel om haar eigen gevoelens te onderzoeken en tot uitdrukking te brengen. Eenzaamheid en kwetsbaarheid zijn de rode draad en dat is terug te zien. "Wauw", "Wat mooi", "Ik moet later nog een keertje terugkomen", klinken de reacties van de genodigden die een rondje lopen op de tweede etage van het Stadsmuseum in Harderwijk. Daar, in een donkere ruimte, is de expositie met de juiste belichting tot haar recht gekomen. Waarnemend burgemeester Jeroen Joon en wethouder Pijnenburg lopen ook een ronde langs de foto’s.

Clair-obscur

Een kenmerkende overeenkomst tussen de foto’s van Van Zadelhoff en schilderijen van oude meesters als Rubens, Rembrandt en Caravaggio, is het gebruik van een sterk licht-donker contrast. Dit clair-obscur suggereert diepte, waardoor het platte beeld tot leven komt. Daarnaast geeft het de voorstelling meer spanning: wat in het licht staat vraagt de aandacht, en wat in het duister staat laat iets te raden over. Ook in de oprechte manier waarop zij emoties vastlegt, stapt Daniëlle van Zadelhoff in de voetsporen van oude meesters. Kunstenaars als Frans Hals en Rembrandt van Rijn schilderden mensen met heel geloofwaardige uitdrukkingen van blijdschap, verdriet of pijn op hun gezichten. In haar portretten is Van Zadelhoff ook op zoek naar echtheid, niet per se naar schoonheid.

In haar portretten legt Van Zadelhoff menselijke emoties vast die even herkenbaar en aangrijpend als tijdloos zijn. Foto’s van Daniëlle worden wereldwijd getoond en maken deel uit van museale en particuliere verzamelingen. Ze heeft geëxposeerd in Musea Brugge, City Hall Londen en Centro de Arte Contemporáneo in Málaga. De fotograaf groeide op in Gelderland en had twintig jaar lang een winkel tegenover Stadsmuseum Harderwijk. Het is voor haar thuiskomen, maar voor het Stadsmuseum ook een cadeautje om haar werk te mogen tonen.