Volgens recente cijfers voelen velen zich structureel somber of zelfs uitzichtloos. En toch zeggen we als maatschappij nog steeds veel te vaak: “Ach, het hoort erbij. Puberteit. Gaat wel over.” Maar het gaat niet vanzelf over. Niet als we blijven negeren wat er echt speelt.
We leven in een tijd waarin jongeren constant worden blootgesteld aan prestatiedruk. Niet alleen op school, maar ook op sociale media, waar het lijkt alsof iedereen een perfect leven leidt. Faal je? Dan zie je dat genadeloos terug in likes, cijfers en algoritmes. Het is een omgeving waar kwetsbaarheid nauwelijks ruimte krijgt, terwijl juist dát zo hard nodig is.
Wat moeten jij en ik dan doen?
Allereerst: met onvoorwaardelijke liefde luisteren. Niet met de intentie om meteen te fixen of advies te geven, maar gewoon echt luisteren. Jongeren willen gehoord worden, luisteren zonder oordeel, serieus genomen worden. Ze hebben geen behoefte aan clichés of minimalisering van hun gevoelens. Ze willen erkenning.
Ten tweede: mentale gezondheid moet net zo bespreekbaar zijn als lichamelijke gezondheid. Bij een gebroken been krijg je gips, maar een gebroken gevoel? Daar rust vaak nog steeds een taboe op. Dat moet anders. Scholen, kerken, sportverenigingen, ouders en zorginstanties moeten samenwerken om veilige ruimtes te creëren waarin jongeren zich durven uiten, zonder oordeel.
Wat supergaaf dat deze week 4 jongeren uit onze regio, samen met Robert Pruis (@Roberts) van Elburg naar Parijs fietsen (vrijdagmorgen 22 augustus zijn ze vertrokken) om aandacht te vragen voor de mentale gezondheid van jongeren. De fietstocht is verbonden met de korte film Enkeltje Parijs (www.enkeltjeparijs.nl), een krachtig verhaal dat het gesprek over mentale gezondheid tussen jongeren op gang wil brengen.
Mentale problemen zijn geen zwaktebod. Ze zijn een teken dat iemand te lang sterk is geweest. Het minste wat we kunnen doen, is ervoor zorgen dat jongeren zich niet alleen hoeven te voelen in die strijd. Laten we er zijn. Laten we liefdevol blijven luisteren, al moeten we er voor naar Parijs!
Wethouder Anjo Simonse