Wiebe Oosterhaven is een geboren Fries en komt uit Makkum, zo'n 10km van Bolsward. "Al van jongs af aan heb ik willen deelnemen, maar dat mocht pas vanaf je 16e. Dus toen ik oud genoeg was, ging ik 's ochtend op mijn racefiets naar Bolsward en fietste vervolgens de 235km om in alle elf steden mijn stempeltjes te halen," aldus Wiebe. 

Speciale deelname
Ik heb veel mooie herinneringen aan mijn deelnames. Het weer speelde daarin een belangrijke rol. Zo was er een jaar volop in de zon, maar ook een jaar met de hele dag regen. De eerste keer was achteraf gezien denk ik het moeilijkst. Je kan eigenlijk niet inschatten wat zo'n dag met je doet. Zo was er ook een jaar, waarin ik niet goed voorbereid aan de start verscheen. Binnen 10 km had ik al een lekke band, maar geen reservebanden meegenomen. Op een geleende fiets naar de dichtstbijzijnde fietsenmaker om een nieuwe band te kopen. Ik was de aansluiting met de groep kwijt en heb, door mijn toen late starttijd, een groot deel alleen moeten fietsen. In 1997 mocht ik niet alleen de tocht fietsen, maar heb ik ook deelgenomen aan de 'echte' Elfsteden schaatstocht.

Maar heel bijzonder was natuurlijk mijn deelname deze 50ste keer. Rond 2.00 uur ging de wekker. Meerdere familieleden, waaronder mijn dochter en zoon en diverse vrienden fietsten mee en rond 3.00 uur vertrokken wij met drie auto's richting Friesland. Wij hadden een starttijd in de eerste groep om 5.00 uur. Dat is fijn, maar betekent wel vroeg uit de veren. Voor mij hadden ze een speciaal T-shirt geregeld, met onder andere groot mijn naam en '50 keer' erop. Dit zorgde voor veel leuke reacties en felicitaties, zowel van deelnemers als toeschouwers onderweg. Zelf hadden ze allemaal speciale '50-sokken' aan. Ik wilde graag deelnemen op een fiets vergelijkbaar met de fiets van mijn eerste tocht. Wilco Holstege van De Fietsenmakerij Nunspeet had een 45-jaar oude racefiets weten te regelen, zo een met de schakelhandels nog op het frame, geweldig. Vanaf het verzamelpunt in Bolsward gaat het dan, begeleid door muziekkorpsen naar de 1e stempelpost. Het stuk van Franeker naar Holwerd, zo'n 35 km, vind ik altijd lastig en wat saai. Het is dan nog vroeg, dus weinig aanmoedigende mensen langs de route en vaak wind tegen. Vanaf Dokkum hadden we dit jaar wind mee en dat is een verademing. De route loopt ook langs het huis van mijn zus, die een groot bord met de felicitaties aan de lantaarnpaal voor haar huis had bevestigd. Super leuk zoals iedereen meeleeft. Terug in Bosward staat dan een heerlijke kop soep klaar voor de deelnemers. Daarna begin je aan de tweede zuidelijke lus van nog zo'n 100 km. Bij de finish werd ik op het erepodium gehuldigd en vernam ik dat mijn naam wordt opgenomen in de ere-galerij. Wie had dat in 1973 ooit verwacht!

Wiebe met familie en vrienden op het erepodium | eigen foto

De Fietselfstedentocht wordt sinds 1912  traditioneel op 2e Pinksterdag georganiseerd. Prestatie, cultuur, folklore en traditie zijn de eigen items van deze 235 km lange toertocht langs de elf Friese steden. De tocht kende dit jaar ruim 13.000 deelnemers, die tussen 5.00 en 8.00 uur in groepen van 600 personen om de acht minuten worden gestart. De route wordt met gele pijlen op het wegdek uitgezet. De tocht werd niet gereden in 2001 in verband met de MKZ en in 2020 door de Corona.