Een dankwoord aan iedereen die kleur gaf aan onze gemeente

Het zal aan menige keukentafel tot stevige gesprekken hebben geleid. En eigenlijk is dat goed, want juist dit is een onderwerp dat bespreekbaar zou moeten zijn.

Een van de moeilijkste vragen die een kind of puber zichzelf kan stellen, is: ben ik geliefd door de mensen van wie ik houd als ik echt mezelf ben?

Helaas leven we in een tijd waarin het niet voor iedereen vanzelfsprekend is om te kunnen zijn wie je bent. De lokale en landelijke media hebben daar de afgelopen periode uitgebreid aandacht aan besteed.

In plaats van grote maatschappelijke thema's zoals betaalbare woningen, stikstof, de uitbreiding van de ASK of de Spreidingswet centraal te stellen, heeft het college ervoor gekozen veel aandacht te besteden aan een vlag waarin juist iedereen vertegenwoordigd is. Een vlag voor mensen die soms net dat beetje extra zichtbaarheid nodig hebben.

In de politieke arena wordt vaak gesproken over kleur bekennen. Er is weinig zo moeilijk als uitkomen voor wie je bent en wat je denkt, terwijl je weet dat je daardoor mogelijk wordt afgewezen. Dat vraagt moed en verdient respect.

Dat respect voel ik inmiddels voor alle inwoners die ervoor hebben gekozen een vlag op te hangen. Dank, dank, dank voor het geven van kleur aan onze gemeente.

Toevallig ging ik zaterdag, na het hijsen van de vlag, boodschappen doen bij de PLUS. Voor het eerst sinds anderhalf jaar, waarin ik bezig ben om mezelf meer lief te hebben en te accepteren, kreeg ik onderweg naar aanleiding van de vlag een vervelende opmerking van een paar kinderen naar mijn hoofd geslingerd.

Gelukkig heb ik inmiddels de kracht gevonden om te weten dat ook ik door God ben geschapen en dat Zijn wegen ondoorgrondelijk zijn. Zoals zaterdag werd gezegd: Gods schepping is kleurrijk. Waarom zou ik mezelf dan niet mogen liefhebben als God mij heeft gemaakt zoals ik ben?

Zowel het CVO als de SGP en ABO geven aan moeite te hebben met het symbool en verwijzen liever naar de Oldebroekse vlag of de Nederlandse vlag. Toch was er sinds het hijsen van de vlag in 2021 nauwelijks sprake van commotie. Niemand sprak over een 'door de strot gedrukte vlag' en het leek geaccepteerd te zijn. Het was geen verkiezingsthema. Mensen hechtten meer waarde aan andere onderwerpen.

Onze gemeente is prachtig. En eerlijk gezegd is zij nog mooier geworden door alle plekken waar ik een vlag heb zien hangen. Ik heb geleerd dat er binnen onze gemeente meer ruimdenkende mensen zijn dan ik ooit had gedacht. Mensen die laten zien dat zij het belangrijk vinden dat iedereen mee mag doen.

Of je nu een beperking hebt, homo, lesbisch, transgender, non-binair of hetero bent: jij doet ertoe.

Juist daarom doet het pijn dat vlaggen zijn gestolen, vernield of beschadigd, terwijl andere uitingen, zoals borden met 'Geen AZC' of 'Makelaar Van Essen Te Koop', gewoon blijven staan. Volgens mij blijven we van andermans eigendommen af, tenzij we toestemming hebben gekregen.

Het besluit dat donderdag werd genomen, ging over meer dan alleen een vlag. Indirect hebben partijen die hebben bijgedragen aan het terugdraaien van dit besluit een signaal afgegeven, waardoor sommige mensen zich vrij lijken te voelen om spullen te vernielen. Dat is zorgelijk.

Mijn vraag is daarom eenvoudig: is het werkelijk zo moeilijk om mensen die hun geloof of overtuiging anders beleven een paar dagen per jaar een vlag bij het gemeentehuis te gunnen?

Ik hoop dat daar volgend jaar opnieuw ruimte voor is. Misschien zelfs met nog meer vlaggen in de gemeente en één grote vlag bij het gemeentehuis.

Democratie betekent niet alleen doen wat de meerderheid wil. Het betekent juist ook oog houden voor minderheden. Op dit moment lijkt het soms alsof er een meerderheid is die uitsluitend opkomt voor de meerderheid zelf.

Persoonlijk voel ik mij niet sterk verbonden met een vlag als symbool. Mijn stem gebruik ik vooral voor degene die mag weten dat hij, zij of die niet alleen staat.

En wat de afgelopen periode heeft bewezen, is dat er genoeg mensen in onze gemeente zijn die je liefhebben zoals God je heeft gemaakt. Zijn wegen zijn ondoorgrondelijk.

Mijn wens is niet om anderen te veranderen, maar om de naaste lief te hebben en naar elkaar om te zien. Of het nu gaat om een vlag, pesten of iemand die na dit alles geen uitweg meer ziet.

Verandering ontstaat niet door naar de ander te wijzen. Verandering begint wanneer we naar onszelf kijken en onze gemeente een beetje mooier maken vanuit onze eigen vierkante meter.

God heeft geen mensen nodig om op Zijn troon te zitten. Laten we er daarom voor waken dat wij die plaats niet proberen in te nemen.

Laten we van elkaars spullen afblijven en naastenliefde wat hoger plaatsen dan ons eigen ego. Niet morgen, maar vandaag.

Want als vandaag mooi is geworden, kunnen we het morgen nog mooier maken.

Naam bij de redactie bekend