Hoe Kristel en Hanneke met The Clothing Loop overproductie van kleding verminderen

Hanneke van de Pol richtte in 2021 de kledingketting in Putten op. In de coronaperiode begon ze dit initiatief in het klein. “Voor de start van de clothing loop hield ik soms live kledingruils met vriendinnen of familie. De clothing loop startte ik na een oproep op Facebook. Naast drie vriendinnen deden ook vier onbekenden mee”, vertelt ze. Een artikel in een plaatselijke krant leverden tien extra aanmeldingen op.

De artikelen die Hanneke over The Clothing Loop Amsterdam las, inspireerde haar. Initiatiefneemster Nichon van Glerum uit Amsterdam startte The Clothing Loop tijdens de eerste Covid-19 lockdown. The Clothing Loop rolde landelijk steeds meer uit. Hanneke besloot om een overstap te maken en sloot zich aan. Inmiddels zijn er ruim tweeduizend loops in 35 landen met meer dan honderdduizend deelnemers.

Kristel verhuisde in 2024 naar Putten en meldde zich aan bij de kledingketting. “In mijn vorige woonplaats zat ik ook al bij The Clothing Loop. Ik liet aan Hanneke weten dat ik haar graag mee wilde helpen.” In de kledingketting voor volwassenen zijn momenteel zeven tassen in omloop. “Ook is er een spookrijderstas. Die gaat tegen de richting in”, laat Kristel in de app op haar telefoon zien. Ze beheren ook een kinderkledingketting.

Ruim vijftig deelnemers zijn aangesloten bij de kledingketting voor volwassenen. Via de app houdt Kristel in de gaten welke tas bij wie is. “Momenteel zijn er 31 mensen actief in de volwassenen ketting. Je hebt de tas drie dagen in je bezit. Je haalt eruit wat je leuk vindt en stopt er ook weer wat kleding in. Dan geef je hem weer door aan de volgende deelnemer”, legt ze de werkwijze uit. “Heb je minder te besteden of zit je in een situatie dat je geld moet besparen, dan is dit ook een fijn kosteloos initiatief.”

Om de afstand tussen de adressen zo klein mogelijk te houden creëren ze een logische route. “We houden de cirkel in de omgeving. Dat het voor iedereen haalbaar is om de tas bij de volgende deelnemer te brengen. Het liefst lopend of op de fiets.” Laatst kreeg Kristel vijf aanvragen van geïnteresseerden uit Ermelo. “Helaas kun je dan niet bij deze cirkel aanhaken, maar wel bij een Clothing Loop in jouw eigen woonplaats. Als die er is. Of zet er zelf één op”, zegt ze uitnodigend.  

De landelijke organisatie biedt hulp bij het opzetten van een eigen loop. “Ook helpen de coördinatoren uit naburige dorpen of steden je vaak mee om op gang te komen.” 

Iedere dag kijkt Kristel in de app hoe het ervoor staat. “Staat een tas al iets langer dan drie dagen bij iemand, dan laat ik dat even weten. Lukt het iemand een keer niet om de tas bij iemand te brengen? Dan vraag ik of de volgende deelnemer misschien de tas kan ophalen.” De kledingketting is volgens haar ook een leuke manier om mensen te ontmoeten. “Als je de tas aflevert, maak je toch even een praatje aan de deur.”

Samen met Hanneke bouwt ze controlepunten in. “We checken of alle kleding die in de tas zitten in orde zijn. Vinden we de kwaliteit minder? Dan schrijven we het niet af maar brengen we het naar de kringloop, zodat het goed terechtkomt.” Het komt weleens voor dat Kristel zelf een kledingstuk in de tas heeft gedaan en het na de cirkel nog in de tas zit. “Dan haal ik het eruit, want je wilt de kleding die in de tas zit nieuw houden. Dat mensen blij zijn met de kledingstukken die je in de tas stopt.”

Als de tas bij haar binnenkomt kijkt ze meestal diezelfde dag nog wat er inzit. “Het is een feestje als een tas wordt gebracht. Het voelt als shoppen in jouw eigen huis. Ik haal er vaak kleding tussenuit, die ik in een winkel normaal niet uit het rek zou halen. Door de kledingketting is mijn kledingkast zo divers geworden.”  

Colbertjes, jurkjes, broeken. Driekwart van de inhoud van haar kledingkast komt van de kledingketting. “Accessoires, zoals sjaaltjes, vul ik aan met spullen van de kringloop.” Ze heeft nooit spijt van een kledingstuk dat ze wegdoet. “Ik kijk wat ik een tijd niet heb aangehad. Het voelt voor mij ook niet als weggooien. Je gooit kleding niet weg, je maakt er een ander blij mee.”

Kristel trouwde tweeënhalf jaar geleden. Ze keek in haar kledingkast of er iets geschikts hing voor de kleine ceremonie. “Ik vond een chique lichtroze jurk. Die jurk had ik ooit uit één van de tassen van de kledingketting gehaald.” Er was nooit een gelegenheid geweest om het te dragen. “Onze trouwdag was de perfecte gelegenheid ervoor”, glimlacht ze terugdenkend aan die dag.

Vanuit het oogpunt van duurzaamheid vindt zij The Clothing Loop een waardevol initiatief. “Het is zonde als mooie kleding verdwijnt. Er is zo’n overproductie van kleding. Die textielberg wordt steeds groter.” Door de kledingketting koopt Kristel bijna geen nieuwe kleding meer. “Hooguit wat basics. Ik ben ook geen fan van shoppen en niet modegevoelig.” 

“Lopen met een collectebus of koffie schenken als vrijwilligerswerk is niet aan mij besteed”, erkent ze. “De kledingketting voelt als mijn bijdrage aan de samenleving.” In het dagelijks leven is ze begaan met de zorg voor de natuur. “We hebben een warmtepomp, rijden elektrisch, ik koop geen bloemen meer en ik doe veel op de fiets”, somt Kristel op. 

Ze denkt daar vaak over na. “Hoe ik op een goede manier kan leven om de planeet door te geven aan de volgende generatie en de generaties daarna.” Die denkwijze geeft ze ook aan haar kinderen mee. “Om goed voor de natuur te zorgen in alle keuzes die we maken.”