De SGP is bezweken onder die druk, hetgeen resulteerde dat hij zijn plaats op de kandidatenlijst kwijtraakte, ondanks het feit dat een meerderheid van de SGP-leden hem zagen als fractievoorzitter en dit middels een motie kenbaar hadden gemaakt. Omdat het bestuur van de SGP hieraan geen gehoor wilde geven hebben een aantal verontruste leden een nieuwe partij (het Christelijk Verbond Oldebroek) opgericht en Tom gevraagd om hiervan fractievoorzitter te worden.
Nu kan ik niet ontkennen dat Tom soms dominant overkomt, wellicht nog door zijn jeugdig élan, maar eerlijk gezegd is hij met Henk Kemp de beste spreker van de raad. En elk vogeltje zingt nu eenmaal zoals het gebekt is.
Mijn zorg dat hij ultrarechtse ideeën heeft zijn na dat gesprek met hem weggenomen en een zogeheten “cordon sanitair” dat de overige christelijke partijen rond het CVO hebben opgetrokken heeft meer de maken met de angst om zetels aan het CVO te verliezen dan vanwege rationele gronden.
Feitelijk zou de voor hand liggende coalitie behoren te bestaan uit de winnaars van de verkiezingen (CVO en ABO), aangevuld met de Christen Unie (als één van de partijen met het geringste verlies. Samen goed voor een stabiele meerderheid in de raad van 13 van de 19 zetels. Wellicht heeft Popke Graansma, fractievoorzitter van de Christen Unie, een aversie tegen deze oplossing, maar in het politiek belang van de gemeente Oldebroek staat het hem dan vrij om een stap terug te doen en de onderhandelingen over te laten aan een ander, wellicht meer ervaren, fractielid van zijn partij.
Het gaat per slot van rekening om het politieke belang van onze gemeente en zeker niet om de persoonlijke gevoelens van de mannetjes en vrouwtjes die momenteel aan het bestuurlijke roer staan.
Om met een afgezaagd, maar nog evenzo toepasselijk gezegde te sluiten:
Bezint eer gij begint
Jan B. Kaiser