En al varende kom je nog veel meer bezienswaardigheden tegen. ‘Er staat een prachtige beuk, ‘vertelt Dick verder. ‘En dan denk je er staan er hier wel meer, maar het bijzondere aan deze beuk is dat hij twee vormen heeft, een treurvorm en een recht opgaande, maar het was dus van origine een treurvorm en als we daar niets aan doen en de natuur neemt het over, dan verdwijnt de treurvorm.’
In de gracht liggen ook korven. Ook daarover heeft Dick een mooi verhaal. ‘Hier kunnen wilde eenden ongestoord broeden en zijn ze veilig voor hun vijanden als de vos, kraai en marter. Het mooie van een eend is dat die eerst een test ei legt als hij zich niet veilig voelt en dan doet de eend een paar dagen niets en als het ei blijft liggen dan gaat de moedereend verder met eieren leggen.’
De tuin met gracht rond Huize IJsselvliedt is in zijn huidige stijl rond 1920 tot 1923 ontworpen door tuinarchitect Springer. De vele bochten in de gracht waren bedoeld om de nieuwsgierigheid te wekken, wat voor nieuws er na elke bocht te zien? En ook voor de huidige bezoeker gaat die vraag, want elke keer als je het landgoed bezoekt tref je weer een ander beeld. Of je nu ’s morgens of ’s avonds komt, elke keer is het anders.
Ook over de rododendrons op het landgoed weet Dick genoeg te vertellen. ’Ze zijn er in alle kleuren, van roze, wit, paars en alles wat er tussen zit. ‘Het mooie van die bloemen is dat ze vijf bloemblaadjes hebben, maar één blaadje spring eruit qua contrast. Dat is het honingmerk en daar komen de insecten naar toe.’
Vroeger was de rododendron een statussymbool en kon de adel ongezien over het landgoed lopen omdat het een zomer- en wintergroene plant is. Al varende kom je ook een andere bijzondere bloem tegen, de gele plop. Het verhaal vertelt dat de wortelstokken van de gele plop werden vroeger in teer gedoopt en dat moest dan kaalheid tegengaan en zou werken tegen hondsdolheid.
IJsselvliedt gezien vanuit een ander perspectief