28-10-2025 9:00
Na drieënhalf jaar op zee zijn Jeroen en Daan eindelijk weer thuis
Jeroen heeft leren zeilen in Putten bij WSV Nulde. “Daar zeil ik al sinds ik kon lopen. Opa en Oma hadden daar een boot. Mijn vader had daar een boot.” Vanaf zijn zevende had hij daar al een zeilbootje. “Daar voelt het thuis. Ik ken de mensen daar heel goed.”
Voorbereiding
Het is iets dat Jeroen al jaren wilde doen, zo’n wereldreis. Dan gaat er ook een heleboel voorbereiding aan vooraf. “Jaren, vaak. Sowieso moet je wat geld hebben om de reis te kunnen financieren. De boot aanschaffen en leren kennen. Dan moet je de boot nog upgraden, een plan maken en afwachten op het juiste seizoen. En dan is het een kwestie van gaan.”
Daan Lamers wilde ook wel mee. Voor hem was zeilen nog nieuw aan het begin van de reis. “Ik had nul zeilervaring eigenlijk. Ik wist nog maar net wat de mast was. Want ja, dat is die grote lange paal boven op de boot”, vertelt hij met een knipoog. “Jeroen heeft gelukkig alles uitgelegd. Na drieënhalf jaar zijn we een geolied team.”
“Tot de dekken in het water”
De eerste nacht op zee maakte wel indruk op Daan. Het was Jeroens beurt om te slapen en dus stond hij aan het roer. “Er stond aardig wat wind en er kwam best wel veel water over de rand”, herinnert hij zich. “Er waren ook heel veel andere boten om ons heen en ik had geen idee wat er allemaal gebeurde.”
Het duo hield tijdens de reis de weerverwachtingen goed in de gaten en plande de reis precies zodat ze zware stormseizoenen vermeden. “Toch kom je weleens in zwaar weer terecht."
"Het hoofd van een drenkeling terugvinden in de golven… Vergeet het maar.”
“Met slecht weer ligt de Challenger wel tot de dekken in het water”, vertelt Jeroen. “Bijna plat.” Om tijdens zulk slecht weer niet overboord te spoelen maakten zich met speciale harnassen vast aan de railing. “Van de boot vallen op zee is eigenlijk het einde van je leven. Het hoofd van een drenkeling dat boven water steekt terugvinden in de golven… Vergeet het maar.”
De wereld rond
De reis vertrok in juli 2022 vanuit Nederland. Na een paar keer aanmeren in Europese havens kwamen ze langs de Azoren, de Canarische Eilanden en Kaapverdië. Vanaf daar stak het duo de Atlantische Oceaan over naar het Caribisch gebied. Op Curaçao stopte de reis eventjes. De Challenger had onderhoud nodig omdat er wat onderdelen stuk waren gegaan.
Na de reparatie verliep de reis door het Panamakanaal naar Paaseiland. “Daar wilde ik altijd al een keer heen”, vertelt Jeroen glunderend. Vanaf daar voeren ze door naar Frans-Polynesië en Fiji.
Solo-avontuurtje
Aangekomen in Australië bedacht Daan dat hij ook wel even een backpackreis kon maken. “Na tweeëneenhalf jaar zeilen wil je toch even zelf wat ruimte hebben”, vertelt hij. Daan reisde van Cairns naar Melbourne, waarna hij een vlucht terug naar de aanmeerplaats van de Challenger pakte. Intussen voer Jeroen de boot verder langs de kust terwijl hij zijn tante tijdelijk aan boord had.
De reis ging verder
Vanaf Australië ging de reis verder naar Zuidoost Azië en Zuid-Afrika. Daarna meerden ze opnieuw aan in Kaapverdië, vanwege een scheur in het zeil. Vanaf toen was de terugtocht naar Nederland relatief kort. Vorige week kwamen ze weer aan in Amsterdam.
Terugkeer
Bij hun aankomst stonden zo’n 70 mensen het duo op te wachten in Zeewolde. Familie en vrienden hadden een feest georganiseerd met een heus showkorps. “Dat was echt een verassing voor ons.”
De Challenger zal binnenkort weer terugkeren naar Putten. “Ik denk aankomende week”, zegt Jeroen. “In de winter heeft-ie daar weer een vaste plek.”
Als het aan Jeroen ligt stopt het reizen niet na het drieënhalf jaar durende avontuur. “Er is nog zoveel dat ik nog wil zien.” De Challenger zal een volgende keer waarschijnlijk wel ingeruild worden voor een zwaardere boot. “Eigenlijk is ie niet helemaal voorbestemd voor een wereldreis.”
Bekijk hieronder de video.
Heb je een tip of opmerking? Mail onze redactie via info@locomediagroep.nl.