Tussen 1930 en 1938 werd op deze locatie huishoudelijk afval gestort. Het ging om onder andere ijzer, glas, potten, pannen en fietsen. Na de Tweede Wereldoorlog werd het gebied bebouwd en ontstond een woonwijk. Een deel van het stortmateriaal werd nooit opgeruimd en kon zich hebben verspreid bij de aanleg van de wijk.

Stortmateriaal
In 2020 werd bij een verbouwing in een tuin stortmateriaal aangetroffen. Onderzoek wees uit dat de grond vervuild was met zware metalen en asbest. Om gezondheidsrisico’s te voorkomen, werd een sanering noodzakelijk.

Het saneren van tuinen in een woonwijk bracht volgens de provincie uitdagingen met zich mee. De beperkte ruimte tussen de huizen en de aanwezigheid van kabels en leidingen maakten de werkzaamheden complex. In overleg met de bewoners werden eerst schuren, schuttingen en beplanting verwijderd. Daarna werd de vervuilde grond tot een diepte van maximaal 1,6 meter afgegraven en vervangen door schone grond.

2,5 miljoen euro
De bewoners konden vooraf aangeven hoe hun tuin na de sanering ingericht moest worden. Voor de borders, gazons en tuinpaden werd geschikte grond gebruikt. De verdere inrichting van de tuinen was in handen van de bewoners zelf.

De sanering viel nog onder de oude Wet bodembescherming. Daarom was de provincie verantwoordelijk voor de uitvoering. De saneringskosten van ruim 2,5 miljoen euro werden betaald door het Rijk, omdat de oorspronkelijke vervuiler niet meer aansprakelijk kon worden gesteld.

Bekijk een time-lapse van de sanering op de website van de Provincie Gelderland.