Weesfietsen stapelen zich op in Nunspeet: ‘Wie laat zo’n fiets nou achter?’

In een grote ruimte staan tientallen fietsen keurig bij elkaar. Het zijn fietsen die buiten de stallingen bij station Nunspeet stonden en na controles zijn weggehaald. Medewerkers van de buitendienst helpen mee met het ophalen, opladen en labelen van de fietsen. Op ieder label staat de datum waarop de fiets is meegenomen.

De fietsen worden beoordeeld op waarde en blijven bewaard tot de wettelijke termijn is verlopen. Fietsen onder de 450 euro moeten drie maanden worden bewaard. Is een fiets meer waard, dan moet die zelfs een jaar blijven staan.

Dat levert soms opvallende situaties op. “We hebben ook fatbikes weggehaald bij het station. Die blijven dan langer dan een jaar hier staan”, vertelt Baars. Ook scooters vinden soms hun weg naar de opslag. In sommige gevallen lukt het om een eigenaar te achterhalen, maar zelfs dan gebeurt er niet altijd iets. 

Tussen de fietsen staan verder exemplaren waarvan Baars het zonde zou vinden als ze uiteindelijk verdwijnen. “Ik heb hier twee hele goede fietsen staan die ik lang moet bewaren”, zegt hij wijzend naar de exemplaren. “Die zijn zo mooi, die wil je eigenlijk niet zomaar kwijt.”

Als de wettelijke termijn voorbij is en niemand zich meldt, wordt gekeken wat er met de fietsen gebeurt. Baars heeft daar een duidelijke voorkeur in. “Alles wat hier staat en weg mag, geef ik het liefst aan een maatschappelijk doel.” 

Daarbij denkt hij bijvoorbeeld aan vluchtelingenwerk of projecten waar mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt van meerdere slechte fietsen weer één goede fiets maken.

Baars: “Binnenkort komt iemand van Vluchtelingenwerk kijken voor een cliënt die graag wil leren fietsen. Daarvoor staat al een passende fiets klaar: een nog mooie zwarte Cortina, waarvan de ophaaltermijn is verlopen.”

“Dan kan ik die vrijgeven en krijgt de fiets toch weer een goede bestemming”, zegt hij. “Ik overleg altijd met mijn leidinggevende wat er met de fietsen gebeurt. Het zou toch zonde zijn als alles meteen in de ijzerbak belandt.”

In een aparte ruimte staan de echte weesfietsen: fietsen die ergens in het dorp zijn achtergelaten. Vaak komen daar meldingen over binnen. De boa’s reageren daarop.

Daarnaast worden er fietsen geplaatst die via de politie binnenkomen. Het kan dan gaan om gevonden fietsen, maar ook om fietsen die in beslag zijn genomen, zoals fatbikes. Ook die blijven vaak een jaar staan.

Tussen de rij fietsen staat wijst hij op een mooie zwart met rode racefiets. “Dan denk ik echt: wie laat zoiets achter?” Bij dit soort fietsen wordt het framenummer gecontroleerd, onder meer via de Stop Heling-app. Inwoners kunnen dat zelf ook doen. Als een fiets als gestolen geregistreerd staat, kan dat zo gecheckt worden.

Volgens Baars blijft er in korte tijd opvallend veel achter in Nunspeet. Van fietsen waarvan de eigenaar misschien allang niet meer weet waar hij hem heeft neergezet, tot exemplaren waarvan vrijwel zeker is dat niemand ze ooit nog komt ophalen. 

Toch ziet Baars vooral kansen. “Het mooiste is als we hier een goed project voor kunnen vinden. Dan worden de fietsen niet weggegooid, maar krijgen ze een tweede leven.”